Subsidieaanvraag extensivering afgewezen: geen melkveehouderijbedrijf
ECLI:NL:CBB:2026:525, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 10-11-2026, 25/595
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De subsidie voor extensivering is terecht afgewezen. De onderneming is geen melkveehouderijbedrijf als bedoeld in de Regeling. Beroep ongegrond.
Kern van de zaak
Een stichting vroeg subsidie aan voor de beheermaatregel extensivering namens een samenwerkingsverband, waaronder onderneming [naam 5]. De minister wees het deel van de aanvraag voor [naam 5] af omdat die onderneming niet kwalificeerde als melkveehouderijbedrijf in de zin van de Regeling. De stichting ging in beroep en betwistte de gehanteerde berekeningsperiode voor de dierexcretienorm.
Beslissing van de rechter
Het beroep is ongegrond verklaard. Het College oordeelt dat de minister terecht heeft vastgesteld dat [naam 5] geen melkveehouderijbedrijf is, omdat de dierexcretienorm berekend moet worden over een periode van een jaar vóór de indieningsdatum van de subsidieaanvraag, en niet over heel kalenderjaar 2024 zoals de stichting bepleitte.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een specifieke toepassing van een bestaande subsidieregeling op een individueel geval en stelt geen nieuwe rechtsregels; de waarde zit primair in de verduidelijking van de berekeningsperiode voor de dierexcretienorm.
Belangrijkste punten
- 1De dierexcretienorm moet worden berekend over een periode van één jaar tot uiterlijk de indieningsdatum van de subsidieaanvraag, conform de definities in artikel 5.8.1 van de Regeling.
- 2Het hanteren van heel 2024 als peiljaar is niet mogelijk, omdat dit neerkomt op gebruik van gegevens van na de indieningsdatum.
- 3Artikel 5.8.4.9, eerste lid, aanhef en onder c, van de Regeling biedt geen grondslag voor een andere berekeningswijze; dit artikel ziet op de informatieverplichting over beoogde excretie na uitvoering, niet op de berekeningswijze.
- 4Het beroep op het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel slaagt niet.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt dat bij de beoordeling of een bedrijf kwalificeert als melkveehouderijbedrijf de dierexcretienorm uitsluitend achterwaarts over een jaar vóór de indieningsdatum wordt berekend, zonder dat toekomstige of lopende kalenderjaargegevens mogen meewegen.
Praktische impact
Aanvragers van extensiveringsubsidie moeten bij indiening kunnen aantonen dat zij op dat moment al gedurende een volledig jaar voldoen aan de 70%-dierexcretienorm; een verwacht toekomstig voldoen is onvoldoende.
Onderwerp-impact
Voor agrarische ondernemers en samenwerkingsverbanden die subsidie aanvragen in het kader van stikstofgerelateerde extensiveringsregelingen is duidelijkheid gecreëerd over het peiljaar, wat de toegang tot subsidie voor bedrijven in transitie kan beperken.
Samenvatting
Deze uitspraak van het College van Beroep voor het bedrijfsleven betreft een beroep door een stichting tegen de gedeeltelijke afwijzing van een subsidieaanvraag voor de beheermaatregel extensivering in het kader van de Regeling Europese EZK- en LNV-subsidies 2021. De minister had het deel van de aanvraag dat betrekking had op onderneming [naam 5] afgewezen, omdat die onderneming niet kwalificeerde als melkveehouderijbedrijf in de zin van de Regeling. De stichting betwistte dit en betoogde dat heel 2024 als peiljaar genomen moest worden voor de berekening van de dierexcretienorm, waardoor [naam 5] met een score van 70,4% wél aan de vereiste drempel van minimaal 70% zou voldoen. Het College stelt voorop dat de definitie van 'melkveehouderijbedrijf' in artikel 5.8.1 vereist dat minimaal 70% van de dierexcretie afkomstig is van melk- en kalfkoeien, waarbij dierexcretie wordt berekend als stikstofexcretie per dier per jaar conform de excretieforfaits van Bijlage D van de Uitvoeringsregeling Meststoffenwet. Dit betekent dat de berekening betrekking heeft op een periode van één jaar, maar die periode mag niet doorlopen tot ná de indieningsdatum van de subsidieaanvraag. Het argument dat artikel 5.8.4.9, eerste lid, aanhef en onder c, van de Regeling ruimte zou bieden om heel 2024 als peiljaar te nemen, verwerpt het College, omdat dat artikel uitsluitend ziet op de informatieverplichting over beoogde excretie na projectuitvoering en niet op de berekeningswijze van de dierexcretienorm. Het beroep op het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel slaagt evenmin. Het College verklaart het beroep ongegrond en ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.