In een beroepsprocedure bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven over netbeheer heeft de ACM verzocht om beperking van kennisneming van bepaalde stukken wegens concurrentiegevoeligheid en persoonsgegevens. Partijen waaronder de Staat en Netbeheer Nederland hebben hierop gereageerd. Een rechter-commissaris beoordeelt de rechtmatigheid van deze vertrouwelijkheidsverzoeken per stuk.

Beslissing van de rechter

De rechter-commissaris wijst de beperking van kennisneming gedeeltelijk toe en gedeeltelijk af: bij stuk 65 is beperking gerechtvaardigd op grond van bescherming van de persoonlijke levenssfeer (telefoonnummer), maar bij stuk 107 is beperking niet gerechtvaardigd omdat naam en functie eenvoudig te herleiden zijn uit de context van de niet-vertrouwelijke brief.

22van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een procedurele tussenbeslissing over vertrouwelijkheid van stukken in een specifieke zaak, zonder fundamentele nieuwe rechtsregels. De uitkomst is casuïstisch van aard en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe procedure.

Belangrijkste punten

1Op grond van artikel 8:29 lid 3 Awb beslist de rechter-commissaris over de gerechtvaardigdheid van beperking van kennisneming van stukken.
2De ACM motiveerde vertrouwelijkheid met een standaardtabel aangevuld met een specifieke brief van 7 juli 2026, met als gronden concurrentiegevoeligheid en bescherming van persoonsgegevens.
3Bij stuk 65 werd een telefoonnummer weggelakt onder de noemer 'concurrentiegevoeligheid', wat de rechter-commissaris als kennelijke vergissing beschouwt; bescherming persoonlijke levenssfeer is de juiste grond en rechtvaardigt de beperking.
4Bij stuk 107 zijn naam en functie weggelaten, maar omdat deze eenvoudig te herleiden zijn uit de niet-vertrouwelijke context van de brief, is beperking van kennisneming niet gerechtvaardigd.
5De rechter-commissaris weegt het belang van gelijke informatieverstrekking aan partijen af tegen het belang van bescherming van concurrentiegevoelige informatie en persoonsgegevens.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak verduidelijkt hoe rechters-commissaris de motiveringsplicht van de ACM bij vertrouwelijkheidsverzoeken toetsen en dat een onjuiste motivering (telefoonnummer als concurrentiegevoelig) niet automatisch tot afwijzing leidt indien de juiste grond evident is. Tevens bevestigt zij dat herleidbaarheid van persoonsgegevens uit de context beperking van kennisneming kan uitsluiten.

Praktische impact

Voor de ACM betekent dit dat zij per weggelakt gegeven een accurate en specifieke motivering moet aanvoeren, en dat standaardmotiveringen onvoldoende zijn indien de feitelijke grond niet overeenkomt. Partijen in de procedure behouden toegang tot stukken waarvan de vertrouwelijkheid niet voldoende is onderbouwd.

Onderwerp-impact

In netbeheerzaken en reguleringsgeschillen wordt hiermee benadrukt dat markttoezichthouders als de ACM zorgvuldig moeten omgaan met vertrouwelijkheidsverzoeken, zodat procedurele gelijkheid van partijen gewaarborgd blijft.

Samenvatting

In een lopende beroepsprocedure bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven — vermoedelijk over netbeheertarieven of regulering, gelet op de betrokkenheid van de Staat, het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en Netbeheer Nederland — heeft de ACM verzocht om beperking van kennisneming van een aantal stukken op grond van concurrentiegevoeligheid en bescherming van persoonsgegevens. Op grond van artikel 8:29 lid 3 van de Awb is een rechter-commissaris aangesteld om per stuk te beoordelen of de beperking gerechtvaardigd is. De centrale juridische vraag is of de door de ACM aangevoerde gronden voor vertrouwelijkheid per stuk voldoende zijn onderbouwd en of de belangen van partijen bij gelijke informatieverstrekking zwaarder wegen dan de beschermingsbelangen. De rechter-commissaris komt tot een genuanceerde beoordeling. Ten aanzien van stuk 65, waarin een telefoonnummer is weggelakt, constateert hij dat de ACM abusievelijk concurrentiegevoeligheid als grond heeft aangevoerd, terwijl bescherming van de persoonlijke levenssfeer de evident juiste grondslag is. Die vergissing doet aan de gerechtvaardigdheid van de beperking niet af: het telefoonnummer valt onder persoonsgegeven en de beperking wordt goedgekeurd. Bij stuk 107 daarentegen — een brief van 20 augustus 2025 — zijn naam en functie van een persoon weggelaten. De rechter-commissaris oordeelt dat deze gegevens, gelet op het niet-vertrouwelijke karakter van de brief, eenvoudig te herleiden zijn, waardoor beperking van kennisneming niet gerechtvaardigd is. De uitspraak illustreert dat markttoezichthouders per weggelakt gegeven een accurate, op de feiten toegesneden motivering moeten aanvoeren. Standaardmotiveringen volstaan niet wanneer zij de werkelijke aard van het weggelakte gegeven niet weerspiegelen. Tegelijkertijd toont de beslissing enige pragmatiek: een verkeerd etiket leidt niet automatisch tot afwijzing indien de materieel juiste grond evident is.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 19 september 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

22van 100

LaagLees toelichting ↓