Stichting voor exotische dieren wint deels bij CBb

Samenvatting

Deze zaak betreft appellant, tevens oprichter en bestuurder van een stichting die exotische dieren opvangt. In december 2022 bezochten NVWA-toezichthouders een loods en de woning van appellants moeder na een melding van de verhuurder. De dieren — waaronder fenneks, een serval, stinkdieren, brilkaaimannen en diverse vogels — waren tijdelijk elders ondergebracht nadat het huurcontract van de loods afliep. Naar aanleiding van de bevindingen van de toezichthouders ontstond een bestuursrechtelijk traject waarbij de minister niet tijdig op de bezwaren besliste. De Stichting en appellant stelden beroep in wegens het uitblijven van een beslissing op bezwaar. Hangende dit beroep nam de minister alsnog een besluit op bezwaar en erkende daarin de maximale dwangsom als bedoeld in artikel 4:17 van de Algemene wet bestuursrecht verschuldigd te zijn. Nu de minister alsnog had beslist en partijen ter zitting aangaven geen belang meer te hebben bij een inhoudelijke beoordeling van het niet-tijdig-beslissen-beroep, verklaarde het College dit deel van het beroep niet-ontvankelijk. Op grond van artikel 6:20 lid 3 Awb had het beroep ook betrekking op het bestreden besluit zelf. Het College stelde vast dat de redelijke termijn van zes maanden — gerekend vanaf de beslissing op bezwaar van 7 juli 2023 — licht was overschreden. Omdat de overschrijding hoofdzakelijk aan de rechterlijke fase was toe te rekenen, werd de Staat veroordeeld tot betaling van de volledige schadevergoeding van € 1.500,- aan de Stichting en appellant gezamenlijk. Daarnaast werd de Staat veroordeeld in de proceskosten ter zake van het schadevergoedingsverzoek, begroot op € 467,- op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht. De uitspraak volgt de vaste lijn in het bestuursrecht en introduceert geen nieuwe rechtsvragen.