JurispRadar
ECLI:NL:CBB:2023:453Hoog58/100

ACM bevoegd te handhaven bij Amex co-branding KLM

ECLI:NL:CBB:2023:453, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 29-08-2023, 21/1507 t/m 21/1509, 22/11, 22/846

College van Beroep voor het bedrijfslevenUitspraak: 29 augustus 2023Publicatie: 25 augustus 2023
Zaaknummer:21/1507 t/m 21/1509, 22/11, 22/846
Bestuursrecht
Europees bestuursrecht
Mededingingsrecht
Handhaving
Financiele Dienstverlening
Interbancaire Vergoedingen
Co Branding
Betaalkaartschema
Acm Handhaving
Amex Klm

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Hoger beroep. Prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie over de uitleg van artikelen 4 en 5 van de Verordening (EU) 2015/751 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties. Driepartijenbetaalkaartschema met co-brandingpartner. Nettocompensatie. Omzeilingsverbod, gelijkwaardig oogmerk of effect aan de afwikkelingsvergoeding.

Kern van de zaak

American Express (Amex) en co-brandingpartner KLM bestreden de handhavingsbevoegdheid van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) op grond van de Europese Verordening betreffende interbancaire vergoedingen. Amex stelde dat haar driepartijenbetaalkaartschema vanwege een beperkte marktpositie vrijgesteld was van de Verordening.

Beslissing van de rechter

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven bekrachtigt het oordeel van de rechtbank: ACM is bevoegd handhavend op te treden tegen overtredingen van artikelen 4 en 5 van de Verordening. Doorslaggevend is dat een driepartijenbetaalkaartschema dat een co-brandingovereenkomst sluit, op grond van het HvJ-arrest Amex (C-304/16) gelijkgesteld wordt aan een vierpartijenschema, waardoor de Verordening volledig van toepassing is.

58van 100

Impactscore

Hoog

De uitspraak sluit een significante interpretatievraag over de reikwijdte van de Europese Verordening interbancaire vergoedingen en bevestigt ACM's handhavingsbevoegdheid voor hybride betaalkaartschema's, met bredere gevolgen voor de gehele betaalkaartmarkt in Nederland.

Belangrijkste punten

  • 1Een driepartijenbetaalkaartschema met co-brandingpartner (hier: Amex/KLM) wordt gelijkgesteld aan een vierpartijenschema op grond van het HvJ-arrest C-304/16 (Amex-arrest).
  • 2Artikelen 4 en 5 van de Verordening interbancaire vergoedingen zijn van toepassing, ook als de co-brandingpartner niet optreedt als kaartuitgever.
  • 3Het vrijstellingsberoep van Amex op basis van beperkte marktpositie wordt verworpen.
  • 4Artikel 4 van de Verordening kan bij driepartijenschema's met co-brandingpartner alleen in samenhang met artikel 5 worden toegepast, omdat de definitiebegrippen 'afwikkelingsvergoeding' en 'nettocompensatie' niet letterlijk bruikbaar zijn.
  • 5ACM ontleent haar handhavingsbevoegdheid aan artikel 1:25a lid 2 Wft, dat haar toelaat op te treden bij EU-verordeningen met mededingingsrechtelijke bepalingen betreffende financiële diensten.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt dat Europese regels voor interbancaire vergoedingen ook van toepassing zijn op hybride betaalkaartconstructies zoals co-brandingarrangementen, en dat nationale toezichthouders zoals ACM daarvoor handhavingsbevoegdheid hebben. Dit sluit een potentiële toezichtleemte voor driepartijenschema's met co-brandingpartners.

Praktische impact

Amex en vergelijkbare driepartijenbetaalkaartschema's die co-brandingovereenkomsten sluiten, kunnen geen beroep doen op een vrijstelling van de Europese vergoedingsnormen en blijven onderworpen aan ACM-handhaving, met potentiële gevolgen voor de tariefstructuren jegens accepterende partijen.

Onderwerp-impact

Voor de financiële dienstverlening betekent dit dat co-brandingconstructies in de betaalkaartmarkt niet als ontsnappingsroute kunnen worden gebruikt om buiten het Europese interbancarevergoedingskader te vallen, wat de transparantie en concurrentie in de betaalmarkt versterkt.

Samenvatting

In deze zaak stond de vraag centraal of de Autoriteit Consument & Markt (ACM) bevoegd was om handhavend op te treden tegen American Express (Amex) en haar co-brandingpartner KLM wegens vermeende overtredingen van artikelen 4 en 5 van de Europese Verordening betreffende interbancaire vergoedingen (Verordening (EU) 2015/751). Amex betoogde dat haar driepartijenbetaalkaartschema niet onder de Verordening viel, enerzijds omdat co-brandingpartner KLM niet optrad als kaartuitgever, en anderzijds vanwege de beperkte marktpositie van Amex die aanleiding zou geven tot vrijstelling. Het College van Beroep voor het bedrijfsleven bekrachtigt het oordeel van de rechtbank en verwerpt beide verweren. Centraal staat het arrest van het Hof van Justitie van de EU van 7 februari 2018 (C-304/16, het Amex-arrest), waaruit volgt dat een driepartijenbetaalkaartschema dat een co-brandingovereenkomst sluit, voor de toepassing van de Verordening gelijkgesteld wordt aan een vierpartijenschema. Dit geldt ook wanneer de co-brandingpartner, zoals KLM, niet functioneert als kaartuitgever. De vrijstellingsgrond wegens beperkte marktpositie wordt eveneens afgewezen. Het College nuanceert wel de wijze van toepassing: omdat de definities van 'afwikkelingsvergoeding' en 'nettocompensatie' zijn toegesneden op vierpartijenschema's met afzonderlijke uitgevers en accepteerders, kunnen deze begrippen bij een driepartijenschema met co-brandingpartner niet letterlijk worden toegepast. Artikel 4 kan in dit geval dan ook alleen in samenhang met artikel 5 van de Verordening worden toegepast. De handhavingsbevoegdheid van ACM wordt gebaseerd op artikel 1:25a lid 2 van de Wet op het financieel toezicht. De uitspraak is relevant voor de gehele betaalkaartmarkt nu zij verduidelijkt dat co-brandingarrangementen niet buiten het Europese regelkader vallen.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 17 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6660

Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond

18/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6671

Staatssecretaris hoeft niet te interveniëren in tuchtrechtprocedures advocaten

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied