Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 13 november 2026 uitspraak gedaan over de ontvankelijkheid van een beroep in cassatie dat was ingesteld tegen een uitspraak van Rechtbank Zeeland-West-Brabant van 10 april 2026 (zaaknummers BRE 25/5105, BRE 25/5106 en BRE 25/5109 t/m BRE 25/5111). De inhoud van het onderliggende geschil is uit de beschikbare tekst niet kenbaar, maar het betreft een belastingzaak gelet op de samenstelling van de belastingkamer van de Hoge Raad. De griffier van de Hoge Raad heeft de indiener bij aangetekende brief van 3 juli 2026 gewezen op het verschuldigde griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Deze brief is aantoonbaar afgehaald op de afhaallocatie, maar betaling bleef uit. Vervolgens is de indiener bij aangetekende brief van 4 augustus 2026 de gelegenheid geboden uit te leggen waarom het griffierecht niet was betaald. Ook deze brief werd afgehaald, maar de indiener reageerde niet. Op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb moet het beroep in cassatie in dat geval niet-ontvankelijk worden verklaard. Deze regel laat de rechter geen beoordelingsruimte: bij uitblijven van betaling én het niet benutten van de herstelmogelijkheid volgt niet-ontvankelijkheid automatisch. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie dan ook niet-ontvankelijk verklaard en zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Voor de indiener heeft dit tot gevolg dat de uitspraak van de rechtbank kracht van gewijsde heeft gekregen zonder inhoudelijke toetsing door de hoogste rechter. De uitspraak heeft geen precedentwaarde en is slechts relevant als illustratie van de strikte procesrechtelijke eisen die gelden bij het instellen van cassatie.