Naheffingsaanslag BPM verminderd na verwijzing Hoge Raad

Samenvatting

In deze verwijzingszaak na cassatie heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch geoordeeld over de naheffingsaanslag BPM die was opgelegd aan een belastingplichtige (importeur). De centrale vraag na verwijzing betrof de toepassing van correctiefactoren op de koerslijstwaarde van Eurotaxglass's binnen de taxatiemethode voor BPM. De belastingplichtige stelde dat de inspecteur beleid hanteerde waarbij dergelijke correctiefactoren standaard werden toegestaan, maar kon dit niet met stukken onderbouwen. De inspecteur ontkende het bestaan van zulk beleid. Het hof oordeelde dat de belastingplichtige het gestelde beleid niet aannemelijk had gemaakt en verwees daarbij naar het richtinggevende arrest van de Hoge Raad van 7 maart 2025 (ECLI:NL:HR:2025:310), waarin is bepaald dat de inspecteur bij toepassing van de taxatiemethode de correctiefactoren niet ambtshalve hoeft toe te passen. Nu de belastingplichtige zelf ook erkende geen gegevens of argumenten paraat te hebben waarmee de correctiefactoren aannemelijk konden worden gemaakt, falen beide gronden. Op basis van de resterende overeenstemming tussen partijen wordt de naheffingsaanslag BPM vastgesteld op € 2.177, met dienovereenkomstige vermindering van de belastingrente. Het hoger beroep van de inspecteur wordt gegrond verklaard; dat van de belastingplichtige ongegrond. Er is geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding in de fase van hoger beroep, maar de door de rechtbank eerder toegekende proceskostenvergoeding voor de eerste aanleg blijft in stand, evenals de door de Hoge Raad in stand gelaten vergoeding van bezwaarkosten. De uitspraak illustreert dat na cassatie en verwijzing de bewijslast voor correctiefactoren bij de belastingplichtige rust en dat een beroep op niet-aangetoond beleid van de Belastingdienst onvoldoende is.