Liquidatieverlies deelneming gedeeltelijk toegewezen door Hof
ECLI:NL:GHDHA:2026:3060, Gerechtshof Den Haag, 15-10-2026, BK-25/1075
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Art. 13d Wet Vpb 1969. Liquidatieverliesregeling. Kapitaalstortingen in Italiaanse deelneming ter grootte van € 383.434 overtuigend aangetoond. Afboekingen van verliezen op kapitaalreserve geen onttrekkingen. Geen schending van vertrouwensbeginsel.
Kern van de zaak
Een vennootschap (belanghebbende) procedeert tegen de Belastingdienst over de hoogte van het aftrekbare liquidatieverlies op grond van artikel 13d Wet Vpb in verband met de liquidatie van een Italiaanse deelneming. In geschil is welk bedrag als liquidatieverlies in aanmerking kan worden genomen, waarbij partijen sterk uiteenlopende standpunten innemen over de omvang van de kapitaalstortingen.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Den Haag verklaart het beroep gegrond en stelt het belastbaar bedrag over 2021 vast op negatief € 190.518, met dienovereenkomstige aanpassing van de verliesvaststellingsbeschikking. De doorslaggevende reden is de vaststelling van de werkelijke omvang van de kapitaalstortingen in de Italiaanse deelneming op basis van de jaarstukken, waarbij het Hof een tussenpositie inneemt tussen de standpunten van belanghebbende en de Inspecteur.
Impactscore
LaagHet betreft een feitenrechtelijke beslissing van een gerechtshof over de vaststelling van een liquidatieverlies in een specifieke casus; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de uitspraak heeft beperkte precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Geschil betreft de hoogte van het aftrekbaar liquidatieverlies ex artikel 13d Wet Vpb bij liquidatie van een Italiaanse deelneming
- 2Belanghebbende primair € 863.268, subsidiair € 451.971 of € 357.047; Inspecteur primair nihil of subsidiair € 124.087
- 3Hof stelt het verlies vast op € 190.518, een bedrag dat lager is dan alle standpunten van belanghebbende maar hoger dan het subsidiaire standpunt van de Inspecteur
- 4Italiaanse jaarstukken ('Altre riserve' / versamenti in c/capitale) spelen een centrale rol bij de vaststelling van de omvang van de kapitaalstortingen
- 5Geen proceskostenveroordeling, wel vergoeding griffierecht van € 371 aan belanghebbende
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de toepassing van artikel 13d Wet Vpb bij grensoverschrijdende liquidaties, met name hoe buitenlandse (Italiaanse) jaarstukken worden geïnterpreteerd bij het vaststellen van opgeofferd bedrag en kapitaalstortingen. De uitspraak is een feitenrechtelijke beslissing zonder fundamentele nieuwe rechtsregels.
Praktische impact
Voor de vennootschap resulteert de uitspraak in een aanzienlijk lager aftrekbaar liquidatieverlies dan primair bepleit (€ 190.518 versus gevraagde € 863.268), maar wel hoger dan de inspecteur subsidiair wilde toestaan. Het griffierecht wordt vergoed.
Onderwerp-impact
Voor multinationale structuren met buitenlandse deelnemingen onderstreept deze zaak het belang van nauwkeurige documentatie van kapitaalstortingen in buitenlandse jaarstukken, omdat deze bepalend zijn voor de omvang van het aftrekbare liquidatieverlies.
Samenvatting
In deze belastingrechtelijke zaak bij het Gerechtshof Den Haag staat de hoogte van het aftrekbare liquidatieverlies centraal dat een Nederlandse vennootschap wenst te nemen in verband met de liquidatie van een Italiaanse deelneming. De juridische grondslag is artikel 13d van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, op grond waarvan een verlies bij liquidatie van een deelneming onder voorwaarden aftrekbaar is. Het geschil spitst zich toe op de vraag welk bedrag als 'opgeofferd bedrag' – en daarmee als liquidatieverlies – in aanmerking kan worden genomen, waarbij de omvang van historische kapitaalstortingen door de aandeelhouder in de Italiaanse vennootschap cruciaal is. De Italiaanse jaarstukken uit de jaren 2004 tot en met 2011 vermelden onder 'Altre riserve' de door de aandeelhouder verrichte kapitaalstortingen (versamenti in c/capitale), maar de partijen twisten over de interpretatie en de exacte omvang ervan. Belanghebbende bepleit primair een liquidatieverlies van € 863.268, subsidiair € 451.971 en meer subsidiair € 357.047. De Inspecteur verdedigt primair de uitspraak op bezwaar en subsidiair een bedrag van € 124.087. De Rechtbank had het beroep eerder gegrond verklaard en het verlies vastgesteld op € 190.518. Het Gerechtshof Den Haag bevestigt de beslissing van de Rechtbank en stelt het belastbaar bedrag over het jaar 2021 vast op negatief € 190.518, met een dienovereenkomstige aanpassing van de verliesvaststellingsbeschikking. Dit bedrag ligt substantieel lager dan de door belanghebbende bepleite bedragen, maar hoger dan het door de Inspecteur subsidiair verdedigde bedrag. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding, maar het betaalde griffierecht van € 371 wordt aan belanghebbende vergoed. De uitspraak is feitenrechtelijk van aard en stelt geen nieuwe algemene rechtsnormen.