BPM-aanslag auto deels aangepast wegens onjuiste CO2-uitstoot

Samenvatting

In deze BPM-zaak bij het Gerechtshof Den Haag draait het om de juiste berekening van de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM) voor een specifieke auto. De belastingplichtige (belanghebbende) betwistte de historische nieuwprijs, de reële waardevermindering en de door de Inspecteur gehanteerde koerslijst. De centrale juridische vragen betreffen welke CO2-uitstootwaarde moet worden gehanteerd bij de bepaling van de historische nieuwprijs, of het eigen taxatierapport van belanghebbende kan dienen als bewijs voor waardevermindering, en of een nieuwe XRAY-koerslijst als grondslag mag worden gebruikt. Het Hof oordeelt dat de CO2-uitstoot conform het RDW-voertuigbeeld 268 g/km bedraagt in plaats van de door de Inspecteur aanvankelijk gehanteerde 263 g/km. Dit leidt tot een gecorrigeerde historische nieuwprijs van € 244.768. Voor het overige worden de standpunten van belanghebbende verworpen. Het taxatierapport aan de kant van belanghebbende volstaat niet om de reële waardevermindering te onderbouwen, conform het eerder oordeel van de Rechtbank dat het Hof overneemt. De nieuwe XRAY-koerslijst wordt eveneens gepasseerd, omdat deze niet gebaseerd is op daadwerkelijke handelstransacties, hetgeen een vereiste is voor een betrouwbare koerslijst in BPM-procedures. Opmerkelijk is dat de Inspecteur aanvoert dat de kwestie van de CO2-uitstoot al bij de gemachtigde van belanghebbende bekend was tijdens de beroepsprocedure, maar pas in hoger beroep werd aangekaart. Dit speelt mogelijk een rol bij de beoordeling van de proceskostenvergoeding. De Rechtbank had eerder al het beroep ongegrond verklaard maar wel een immateriëleschadevergoeding van € 1.000 toegekend wegens overschrijding van de redelijke termijn, verdeeld over de Staat en de Inspecteur. De uitkomst in hoger beroep bevestigt grotendeels de beslissing van de Rechtbank met een marginale correctie op de historische nieuwprijs.