Termijnoverschrijding belastingverzoek verschoonbaar wegens persoonlijke omstandigheden

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of de overschrijding van de wettelijke vijfjaarstermijn voor een verzoek om ambtshalve vermindering van aanslagen inkomstenbelasting (jaren 2013, 2014 en 2016) verschoonbaar was. Belanghebbende diende zijn verzoek in augustus 2023 in, ruim na het verstrijken van de respectieve termijnen (eind 2018, 2019 en 2021). De Inspecteur en de Rechtbank oordeelden dat de overschrijding niet verschoonbaar was, omdat de persoonlijke omstandigheden – schulden en complexe familiesituatie – niet zodanig waren dat van belanghebbende of door hem in te schakelen hulp geen actie kon worden verwacht. Het Gerechtshof Den Haag komt tot een ander oordeel. Op grond van artikel 60 AWR is artikel 6:11 Awb van overeenkomstige toepassing op verzoeken om ambtshalve vermindering, zodat een termijnoverschrijding verschoonbaar kan zijn indien de verzoeker redelijkerwijs niet eerder kon handelen. Het Hof acht aannemelijk dat belanghebbende onder hoge stress volledig blokkeert, waardoor tijdig optreden ten aanzien van oude belastingaanslagen in redelijkheid niet van hem kon worden verwacht. Daarbij weegt het Hof mee dat invordering uitbleef tot de aankondiging van een loonbeslag in april 2023, zodat belanghebbende zich vóór die datum feitelijk niet bewust was van een concreet actiepunt. De omstandigheid dat hij op andere terreinen wél handelde, doet hieraan niet af. Het Hof vernietigt daarmee impliciet de bevestiging door de Rechtbank en stelt de verschoonbaarheid vast. De uitspraak benadrukt dat de verschoonbaarheidstoets bij belastingtermijnen individueel en contextueel moet worden beoordeeld, waarbij psychische blokkade gecombineerd met feitelijk uitblijvende invorderingsdruk kan leiden tot erkenning van een verschoonbare termijnoverschrijding, ook bij aansienlijke vertragingen van meerdere jaren.