Hof bekrachtigt bewind ondanks verzoek opheffing en ontslagvordering

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden de beschikking van de kantonrechter te Zutphen van 7 januari 2026 diende te vernietigen. Appellante, een vrouw die onder beschermingsbewind is gesteld, verzocht primair om opheffing van het bewind op grond van de artikelen 1:449 lid 2 en 1:431 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek. Subsidiair vroeg zij ontslag van haar huidige bewindvoerder en benoeming van een andere, op grond van artikel 1:448 lid 2 BW. Meer subsidiair vorderde zij schadevergoeding van de bewindvoerder, gebaseerd op de artikelen 1:444 en 1:445 lid 5 jo. 1:362 BW. Het hof heeft alle verzoeken van appellante afgewezen en de beschikking van de kantonrechter bekrachtigd. Aan de beoordeling van de gevorderde schadevergoeding is het hof niet toegekomen, omdat daarvoor eerst vereist is dat de bewindvoerder wordt ontslagen; nu daarvoor geen aanleiding bestaat, vervalt de grondslag voor de schadevergoedingsvordering. De uitspraak illustreert de terughoudende toetsing die rechters in hoger beroep betrachten bij verzoeken tot opheffing van beschermingsbewind of vervanging van een bewindvoerder. De wettelijke drempel voor dergelijke ingrijpende maatregelen is hoog: pas bij aantoonbaar disfunctioneren of het ontbreken van de gronden voor bewind kan worden ingegrepen. Appellante slaagde er niet in het hof van het tegendeel te overtuigen. De uitkomst is sterk casuïstisch van aard en stelt geen nieuwe rechtsnormen. De praktische gevolgen zijn beperkt tot appellante zelf, die onder het bewind van dezelfde bewindvoerder blijft en geen schadevergoeding ontvangt. De uitspraak heeft daarmee een lage juridische en maatschappelijke impact.