Hof stelt zorgregeling kinderen vast na scheiding
ECLI:NL:GHAMS:2026:2993, Gerechtshof Amsterdam, 20-10-2026, 200.363.356/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Gedeeltelijke wijziging zorg- en vakantieregeling.
Kern van de zaak
Na de scheiding van de ouders in augustus 2022 wonen de kinderen bij de moeder. De vader verzocht een aanpassing van de zorgregeling; de moeder verzocht in incidenteel hoger beroep dit verzoek af te wijzen. Het geschil draait om de tijdstippen waarop de vader de kinderen op vrijdag ophaalt en de vraag of hij ze ook op maandagochtend naar school mag brengen.
Beslissing van de rechter
Het hof wijst het verzoek van de vader gedeeltelijk toe door aan te sluiten bij de in 2023 onderling overeengekomen regeling: de ene week haalt de vader de kinderen voor het vrijdagmiddaggebed op, de andere week erna. Het verzoek om de kinderen op maandagochtend naar school te brengen wordt afgewezen, omdat dit een onrustig begin van de week voor de kinderen zou betekenen.
Impactscore
LaagHet betreft een feitelijke, gezinsspecifieke beslissing over een zorgregeling zonder nieuwe of richtinggevende rechtsvragen; de uitkomst is sterk casuïstisch en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1De zorgregeling wordt vastgesteld op basis van artikel 1:253a BW, waarbij het belang van de kinderen centraal staat.
- 2Het hof sluit aan bij de reeds in 2023 onderling overeengekomen en uitgevoerde zorgregeling als meest stabiele en vertrouwde situatie.
- 3Ophalen op vrijdagmiddag biedt de vader informeel contact met school en medeleerlingen, wat in het belang van de kinderen wordt geacht.
- 4Maandagochtend naar school brengen door de vader wordt afgewezen vanwege het risico op onrust aan het begin van de schoolweek.
- 5De belangen van beide ouders worden afgewogen: de religieuze behoefte van de vader en de behoefte van de moeder aan eigen tijd en herstel na scheiding.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat rechters bij het vaststellen van zorgregelingen zwaar wegen aan reeds functionerende praktijkafspraken tussen ouders, mits deze in het belang van de kinderen zijn. Artikel 1:253a BW biedt de grondslag voor maatwerk per gezinssituatie.
Praktische impact
De vader behoudt zijn weekendregeling met de kinderen en kan om de week aanwezig zijn bij het vrijdagmiddaggebed; de moeder behoudt structuur en eigen tijd. De kinderen ervaren geen ingrijpende wijziging in hun vertrouwde weekindeling.
Onderwerp-impact
In echtscheidingszaken met een interculturele of religieuze dimensie benadrukt het hof dat religieuze verplichtingen van een ouder kunnen worden meegewogen in de zorgregeling, mits dit ook de belangen van de kinderen dient.
Samenvatting
Na de scheiding van de ouders in augustus 2022 wonen de twee kinderen bij de moeder in haar woonplaats. De vader verblijft elders en heeft de kinderen ieder weekend bij zich, van vrijdag tot zondag. Partijen kwamen in 2023 in onderling overleg een zorgregeling overeen waarbij de vader de kinderen de ene week voor het vrijdagmiddaggebed ophaalde en de andere week daarna. De vader startte een procedure om de regeling aan te passen; de moeder stelde incidenteel hoger beroep in om het verzoek van de vader af te wijzen. De rechtbank kende in de bestreden beschikking meer gewicht toe aan de wensen van de vader, waartegen de moeder opkwam. Het hof Amsterdam beoordeelt de zaak aan de hand van artikel 1:253a BW, dat de rechter de bevoegdheid geeft om op verzoek van een of beide ouders een regeling inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag vast te stellen, waaronder een toedeling van zorg- en opvoedingstaken. Doorslaggevend is het belang van de kinderen. Het hof oordeelt dat de in 2023 onderling overeengekomen en sindsdien uitgevoerde regeling het meest recht doet aan alle betrokken belangen. Door de kinderen om de week op vrijdagmiddag van school te halen, krijgt de vader informeel contact met leerkrachten en klasgenoten van de kinderen, wat in hun belang is. Bovendien worden de kinderen niet onnodig laat opgehaald na een lange schoolweek. Tegelijkertijd wordt tegemoetgekomen aan de religieuze behoefte van de vader om het vrijdagmiddaggebed bij te wonen, en heeft de moeder voldoende eigen tijd om haar leven na de scheiding op te bouwen, terwijl zij doordeweeks de volledige zorg voor de kinderen draagt zonder lokaal vangnet. Het verzoek om de kinderen op maandagochtend door de vader naar school te laten brengen wordt afgewezen, omdat dit een onrustig begin van de week zou veroorzaken. Het hof sluit daarmee aan bij de bestaande praktijk en wijst de verdere aanpassingen af.