Hof beslist over zorgregeling kind na verzoek moeder
ECLI:NL:GHAMS:2026:2992, Gerechtshof Amsterdam, 20-10-2026, 200.365.097/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)zorgregeling Artikel: 1:253a lid 4 BW
Kern van de zaak
Moeder en vader strijden in hoger beroep over de zorgregeling voor hun minderjarige kind. De moeder verzoekt uitbreiding van de doordeweekse verblijfsdagen met overnachtingen en aaneengesloten nachten in weekenden. De vader wil de bestaande beschikking bekrachtigen of een alternatieve regeling.
Beslissing van de rechter
Op basis van de beschikbare tekst is de eindbeslissing niet volledig weergegeven; de uitspraak is gefragmenteerd en breekt af vóór de definitieve beslissing. Het hof was nog bezig de nadere standpunten van partijen te beoordelen in het kader van artikel 1:253a jo. 1:377e BW.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele familiezaak zonder richtinggevende rechtsvragen; de uitspraaktekst is bovendien incompleet, waardoor de eindbeslissing en motivering niet beoordeeld kunnen worden.
Belangrijkste punten
- 1Moeder verzoekt primair uitbreiding doordeweekse verblijfsdagen bij haar met overnachtingen
- 2Moeder verzoekt subsidiair aaneengesloten vier nachten per weekend zonder tussentijdse overdrachten
- 3Vader verzoekt bekrachtiging bestaande beschikking of alternatieve regeling met weekenden bij moeder
- 4Toetsingskader: gewijzigde omstandigheden ex artikel 1:253a jo. 1:377e BW
- 5Hof signaleert praktisch bezwaar bij combinatie weekendregeling en nieuwe doordeweekse regeling (krap overdrachtsmoment)
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past het standaardkader van artikel 1:253a jo. 1:377e BW toe voor wijziging van een zorgregeling op grond van gewijzigde omstandigheden, maar bevat door de fragmentarische tekst geen nieuwe rechtsontwikkeling. De juridische impact is daarmee beperkt tot de individuele zaak.
Praktische impact
Voor de betrokken ouders en het kind kan een gewijzigde zorgregeling grote gevolgen hebben voor dagelijkse logistiek, school en welzijn van het kind. De signalering door het hof van het krap opeenvolgende overdrachtsmoment wijst op oog voor het belang van het kind.
Onderwerp-impact
In zaken over co-ouderschap en zorgregeling benadrukt het hof het belang van aaneengesloten verblijfsperioden en het vermijden van frequente overdrachten, wat aansluit bij bredere jurisprudentiële tendensen omtrent het welzijn van het kind.
Samenvatting
In deze familiezaak bij het Gerechtshof Amsterdam strijden de moeder en vader in hoger beroep over de zorgregeling voor hun minderjarige kind. De rechtbank had eerder een regeling vastgesteld die de vader wenst te handhaven. De moeder is in hoger beroep gegaan en heeft haar verzoek ter zitting van 15 juni 2026 gewijzigd. Primair verzoekt zij dat de drie doordeweekse verblijfsdagen bij haar worden aangevuld met overnachtingen, waarbij zij het kind op maandagochtend bij de vader ophaalt en de vader het kind op woensdagmiddag bij haar ophaalt. Subsidiair verzoekt zij een door het hof in goede justitie te bepalen zorgregeling. Bij aanvullend bericht van 7 augustus 2026 heeft de moeder ook verzocht te bepalen dat het kind in weekenden waarin het bij haar verblijft, vier aaneengesloten nachten bij haar doorbrengt zonder tussentijdse overdrachten. De vader heeft bij bericht van 25 augustus 2026 op zijn beurt een alternatieve regeling voorgesteld waarbij het kind doordeweeks bij hem verblijft en drie van de vier weekenden, dan wel elk weekend, bij de moeder. Het hof toetst de verzochte wijziging aan artikel 1:253a, vierde lid, BW in samenhang met artikel 1:377e BW: een eerdere zorgregeling kan worden gewijzigd indien de omstandigheden nadien zijn gewijzigd of bij het nemen van de eerdere beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan. Het hof heeft gesignaleerd dat de combinatie van de bestaande weekendregeling met een nieuwe doordeweekse regeling zou leiden tot een situatie waarbij het kind op zondagavond wordt teruggebracht en de volgende ochtend al weer wordt opgehaald, wat een praktisch knelpunt oplevert. De uitspraaktekst is echter onvolledig en breekt af vóór de definitieve beslissing, waardoor de uitkomst en volledige motivering op basis van de beschikbare informatie niet kunnen worden vastgesteld.