Man niet-ontvankelijk wegens te laat ingesteld hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak stond de vraag centraal of een man tijdig hoger beroep had ingesteld tegen een beschikking van de rechtbank Noord-Holland van 6 juni 2025. De man betoogde dat hij in de procedure bij de rechtbank niet was 'verschenen' in de zin van artikel 358 lid 2 Rv, omdat hij niet fysiek aanwezig was geweest bij de mondelinge behandeling. Op grond daarvan meende hij dat de beroepstermijn pas was gaan lopen op de datum van betekening van de beschikking, te weten 11 juli 2025, waardoor zijn hoger beroep tijdig zou zijn. Het Gerechtshof Amsterdam verwierp dit standpunt. Het hof benadrukte dat rechtsmiddelentermijnen van openbare orde zijn en ambtshalve moeten worden getoetst. Vervolgens oordeelde het hof dat het begrip 'verschijnen' als belanghebbende niet gelijkstaat aan fysieke aanwezigheid ter zitting. Doorslaggevend was dat de man op 12 oktober 2023 een verweerschrift met zelfstandig verzoek had ingediend in de procedure in eerste aanleg. Door deze proceshandeling had hij zich als verschenen belanghebbende gepresenteerd en was de beschikking op tegenspraak gewezen. Aan dit oordeel deed niet af dat de advocaat van de man zich in november 2024, vóór de mondelinge behandeling, als advocaat had onttrokken. Nu de man als verschenen belanghebbende werd aangemerkt, gold de beroepstermijn van drie maanden vanaf de datum van de uitspraak. De termijn liep derhalve van 6 juni 2025 tot uiterlijk 6 september 2025. Omdat het hoger beroep na die datum was ingesteld, verklaarde het hof de man niet-ontvankelijk. De uitspraak illustreert het belang van strakke termijnbewaking en toont dat processuele handelingen in een vroeg stadium verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor de ontvankelijkheid van een later rechtsmiddel.