ECLI:NL:HR:2026:1864, Hoge Raad, 10-11-2026, 25/00167

Zich toegang verschaffen tot kinderporno door een via Snapchat ontvangen foto van 11-jarig meisje met ontbloot bovenlichaam te bekijken door 30-jarige verdachte, art. 240b.1 (oud) Sr. 1. Heeft verdachte “zich d.m.v. geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van communicatiedienst de toegang verschaft” tot afbeelding a.b.i. art. 240b.1 (oud) Sr? 2. Vordering benadeelde partij t.z.v. immateriële schade. Is sprake van aantasting in persoon “op andere wijze” a.b.i. art. 6:106.b BW? Ad 1. HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2017:167 m.b.t. zich toegang verschaffen a.b.i. art. 240b.1 (oud) Sr. Hof heeft in zijn bewijsvoering vastgesteld dat verdachte Snapchatgegevens van b.p. heeft gevraagd, haar om blootfoto heeft verzocht, van b.p. via Snapchat op zijn telefoon een foto van haar ontblote bovenlichaam heeft ontvangen en vervolgens deze foto heeft geopend en bekeken. ’s Hofs hierop gebaseerde oordeel dat verdachte “zich d.m.v. geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van communicatiedienst de toegang heeft verschaft” a.b.i. art. 240b.1 (oud) Sr tot afbeelding van b.p., geeft niet blijk van onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. Ad 2. HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2026:822 m.b.t. vraag wanneer sprake is van aantasting in persoon “op andere wijze” a.b.i. art. 6:106.b BW. Hof heeft geoordeeld dat met betrekking tot b.p. sprake is van aantasting in persoon “op andere wijze” a.b.i. art. 6:106.b BW, welke aantasting gevolg is van bewezenverklaard feit, verschaffen van toegang tot beeldmateriaal van seksueel kindermisbruik (“kinderporno”). Oordeel dat sprake is van zo’n aantasting in persoon “op andere wijze” is niet z.m. begrijpelijk. V.zv. hof met zijn oordeel “dat gesteld geestelijk letsel dat door bewezenverklaard handelen van verdachte is opgetreden”, valt onder bereik van art. 6:106.b BW, toepassing heeft willen geven aan als eerste aangeduide categorie, is dat oordeel niet toereikend gemotiveerd. Daarbij is van belang dat b.p. geen concrete gegevens (zoals rapportage van ter zake bevoegde en bekwame psychiater, huisarts of psycholoog) heeft verschaft waaruit kan volgen dat psychische schade is ontstaan, zodat rechter bestaan van geestelijk letsel naar objectieve maatstaven kan vaststellen. V.zv. hof heeft geoordeeld dat aard en ernst van normschending en van nadelige gevolgen daarvan voor b.p., meebrengen dat bij b.p. sprake is van aantasting in persoon op andere wijze, is dat oordeel ontoereikend gemotiveerd. Daarbij is mede van belang dat schriftelijke slachtofferverklaring van ouders van slachtoffer door b.p. niet is ingebracht ter onderbouwing van vordering b.p. en uit p-v van tz. in h.b. ook niet kan worden afgeleid dat is besproken dat deze alsnog (mede) ten grondslag wordt gelegd aan vordering b.p., terwijl hof niet kenbaar in zijn oordeel heeft betrokken wat door verdediging is aangevoerd over “causaliteit (...) tussen vordering en tll.”. V.zv. hof toepassing heeft willen geven aan als derde aangeduide categorie, is oordeel van hof dat aard en ernst van normschending in dit geval zo ingrijpend zijn dat onderbouwing met concrete gegevens van die aantasting in persoon achterwege kan blijven, niet z.m. begrijpelijk. Daarbij is van belang dat het in deze categorie gaat om uitzonderlijke gevallen waarin aard en ernst van normschending van zodanig groot gewicht zijn, en nadelige gevolgen daarvan voor benadeelde dus zo voor de hand liggen, dat aantasting in persoon z.m. kan worden aangenomen. Dat brengt mee dat ook oplegging van de in art. 36f Sr voorziene maatregel niet in stand kan blijven (vgl. HR:2019:901). Volgt (partiële) vernietiging en terugwijzing t.a.v. vordering b.p. en oplegging van schadevergoedingsmaatregel.