ECLI:NL:HR:2026:1758, Hoge Raad, 27-10-2026, 24/00383

Valsheid in geschrift begaan door rechtspersoon (meermalen gepleegd) door UN-kenmerken aan te brengen op vaten die vereiste testen niet met goed gevolg hebben doorstaan, art. 225.1 Sr. 1. Kunnen vaten met UN-kenmerken worden aangemerkt als “geschriften bestemd om tot bewijs van enig feit te dienen” a.b.i. art. 225.1 Sr? 2. Verhoudt art. 219 Sr zich tot art. 225 Sr als bijzondere strafbepaling tot algemene strafbepaling a.b.i. art. 55.2 Sr? 3. Strafmotivering (geldboete van € 750.000). Kon hof bij bepalen van straf betrekken dat verdachte onderdeel is van internationaal bedrijf en jaaromzet en nettoresultaat van internationaal bedrijf mede bepalend achten voor hoogte van opgelegde geldboete, nu deze omstandigheden niet ttz. aan de orde zijn gekomen? Ad 1. Hof heeft vastgesteld dat UN-kenmerken bestaan uit leesbare tekens, letters en cijfers, die zijn ingeperst in vat. D.m.v. UN-kenmerk op verpakking wordt aangegeven dat verpakking overeenkomt met ontwerptype dat met succes vereiste beproevingen heeft doorstaan en dat verpakking overeenkomt met toepasselijke regels. Voor afnemers van vaten zijn UN-kenmerken van groot belang omdat zij voor vervoer van gevaarlijke stoffen gebruik moeten maken van specifiek voor te vervoeren stof vereiste vaten met UN-kenmerk, waaronder in tll. genoemde vaten, zodat vaten bestemd zijn om tot bewijs van enig feit te dienen. Oordeel van hof dat stalen vat met daarin UN-kenmerk geperst “geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen” is, getuigt niet van onjuiste rechtsopvatting en is gelet op voorgaande toereikend gemotiveerd. Ad 2. Als feit in meer dan 1 strafbepaling valt, dan wordt o.g.v. art. 55.1 Sr slechts 1 van die bepalingen toegepast, bij verschil die waarbij zwaarste hoofdstraf is gesteld. Als echter voor feit dat in algemene strafbepaling valt bijzondere strafbepaling bestaat, komt o.g.v. art. 55.2 Sr alleen bijzondere strafbepaling in aanmerking. Hof heeft geoordeeld dat art. 219 Sr geen bijzondere strafbepaling is t.o.v. artikel 225 Sr. Dat oordeel geeft niet blijk van onjuiste rechtsopvatting. Art. 219 Sr bevat immers niet alle bestanddelen van art. 225 Sr, terwijl er geen dwingende aanknopingspunten zijn voor opvatting dat art. 219 Sr moet worden beschouwd als bijzondere strafbepaling t.o.v. art. 225 Sr. Ad 3. Hof, dat verdachte aanmerkt als onderdeel van internationaal bedrijf, heeft jaaromzet en nettoresultaat van internationaal bedrijf bij strafoplegging betrokken. Gelet op p-v’s van tz. in eerste aanleg en in hoger beroep, zijn daar geen stukken aan de orde gekomen waaruit die gegevens kunnen worden afgeleid. Zonder nadere motivering is strafoplegging niet begrijpelijk. Volgt (partiële) vernietiging en terugwijzing t.a.v. strafoplegging. CAG: anders t.a.v. strafmotivering.