ECLI:NL:HR:2026:1721, Hoge Raad, 27-10-2026, 25/00997

Diefstal uit woning, art. 311.1.3 Sr. Vordering benadeelde partij t.z.v. immateriële schade aan minderjarige bewoners van woning t.g.v. diefstal van verschillende persoonlijke voorwerpen en oplegging schadevergoedingsmaatregel. Is sprake van aantasting in persoon “op andere wijze” a.b.i. art. 6:106.b BW? HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2026:822 m.b.t. vraag wanneer sprake is van aantasting in persoon “op andere wijze” a.b.i. art. 6:106.b BW. Hof heeft geoordeeld dat bewezenverklaarde diefstal uit woning heeft geleid tot ontstaan van immateriële schade bij elk van de 3 t.t.v. dat feit minderjarige kinderen van b.p. Met zijn oordeel dat, gelet op aard en ernst van normaantasting en met concrete gegevens onderbouwde gevolgen daarvan voor destijds jonge kinderen, sprake is van aantasting in persoon “op andere wijze” heeft hof toepassing gegeven aan de in HR:2026:882 (in rechtsoverweging 3.5.5) als tweede aangeduide categorie. In het licht van wat hiervoor is vooropgesteld is dat oordeel, ook als in aanmerking wordt genomen wat hof heeft vastgesteld over gevolgen die diefstal uit woning voor elk van kinderen heeft gehad, niet toereikend gemotiveerd. Dat brengt mee dat ook oplegging van de in art. 36f Sr voorziene maatregel niet in stand kan blijven (vgl. HR:2019:901). Volgt (partiële) vernietiging en terugwijzing t.a.v. vordering b.p. en oplegging van schadevergoedingsmaatregel.