ECLI:NL:HR:2026:1546, Hoge Raad, 10-11-2026, 25/00456

Diefstal d.m.v. braak in woning, art. 311.1.5 Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklacht alternatief scenario dat DNA van verdachte door ander in woning is achtergelaten. HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Hof heeft overwogen dat verklaring die verdachte heeft afgelegd “onvoldoende concreet en verifieerbaar (is), zodat alternatief scenario van verdachte niet, althans onvoldoende aannemelijk is geworden”. Hof heeft er daarbij op gewezen dat verdachte “niet concreet (heeft) aangegeven om welke vrienden of familie het gaat aan wie hij handschoenen heeft uitgeleend en wanneer hij dat heeft gedaan”. Hof heeft omstandigheid dat verdachte niet (concreet) heeft verklaard aan wie hij handschoenen heeft uitgeleend en die verklaring aldus niet verifieerbaar heeft gemaakt, bij beoordeling van aannemelijkheid mogen betrekken. Juist omstandigheid dat verifieerbare details worden genoemd, geeft verklaring een begin van aannemelijkheid. Als verdachte de naam had genoemd van degene aan wie hij handschoenen zou hebben uitgeleend, had deze verklaring kunnen worden onderzocht. Door bij toetsing van aannemelijkheid van verklaring van verdachte te kijken naar mate waarin die verklaring concreet en verifieerbaar is, heeft hof dus geen te zware eis gesteld. Het is tegen deze achtergrond ook niet onbegrijpelijk hoe hof de “alternatieve verklaring” heeft beoordeeld. Onbegrijpelijk is evenmin dat hof het verzoek tot onderzoek aan metalen busje niet bij beoordeling heeft betrokken. Ook als uit nader onderzoek aannemelijk zou zijn geworden dat handschoenen zijn gebruikt bij inbraak, maakt dat (bij ontbreken van nadere gegevens) nog niet aannemelijk dat verdachte zijn handschoenen t.t.v. inbraak aan derde die inbraak heeft gepleegd, zou hebben uitgeleend. Volgt verwerping.