Ondertoezichtstelling baby bekrachtigd wegens zorgen over moeder

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam staat de ondertoezichtstelling centraal van een in 2026 geboren kind. De vader heeft het kind voor de geboorte erkend; de ouders hebben nooit samengewoond. Al vóór de geboorte bestonden ernstige zorgen over het psychisch welbevinden van de moeder, die aanleiding gaven tot een voorlopige ondertoezichtstelling in januari 2026. Uit raadsrapporten bleek dat over een periode van tien jaar talrijke zorgmeldingen waren gedaan door verschillende personen en instanties, over onder meer instabiel en verward gedrag van de moeder, geluidsoverlast, huiselijk geweld en stalking. De moeder gaf onvoldoende openheid over haar psychische situatie en het mogelijke effect daarvan op haar kind. Na de geboorte werd door de rechtbank een begeleide omgangsregeling vastgesteld tussen vader en kind. Hulpverlening via POEK is betrokken en de ouders werken aan een ouderschapsplan via mediation. De moeder verzocht het hof de bestreden beschikking te vernietigen en de ondertoezichtstelling te beëindigen. Het hof toetste het verzoek aan artikel 1:255 lid 1 BW, dat een OTS toestaat wanneer een minderjarige ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd, de noodzakelijke zorg niet of onvoldoende wordt geaccepteerd door de ouders, en verwacht mag worden dat de OTS bijdraagt aan de afwending van de bedreiging. Het hof oordeelde dat aan alle wettelijke gronden is voldaan. De combinatie van de langdurige zorggeschiedenis rondom de moeder, haar onvoldoende transparantie over haar psychische toestand en de kwetsbare positie van het zeer jonge kind maken dat de ontwikkelingsbedreiging reëel en ernstig is. Het verzoek van de moeder wordt dan ook afgewezen en de ondertoezichtstelling bekrachtigd. De uitspraak heeft geen richtinggevend karakter maar illustreert hoe rechters de wettelijke OTS-criteria toepassen in situaties waarbij een ouder langdurig zorgwekkend gedrag vertoont en onvoldoende meewerkt aan hulpverlening.